UNIEWINNIENIE OD ZARZUTU PRZYWŁASZCZENIA CUDZEGO MIENIA

UNIEWINNIENIE OD ZARZUTU PRZYWŁASZCZENIA CUDZEGO MIENIA

Czy można doprowadzić do uniewinnienia? 

Jako obrońca z urzędu prowadziłem sprawę karną odnośnie przywłaszczenia samochodu. Oskarżony zawarł z pokrzywdzonym umowę najmu pojazdu. Na jej podstawie mój klient uzyskał prawo użytkowania auta, w zamian za uiszczanie na rzecz jego właściciela comiesięcznej zapłaty wynagrodzenia. Po upływie czasu oskarżony zaprzestał płacenia ustalonych rat, co skutkowało wypowiedzeniem umowy najmu przez pokrzywdzonego wraz z żądaniem zwrotu wypożyczonego samochodu. Mój klient jednak nie zwrócił pojazdu właścicielowi. W związku z tym pokrzywdzony złożył zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa. Prokuratura wszczęła postępowanie karne, które zakończyło się wniesieniem aktu oskarżenia do Sądu.

W trakcie postępowania sądowego został przesłuchany oskarżony, pokrzywdzony oraz świadkowie. Szeroka argumentacja, dotycząca treści umowy najmu samochodu, zeznań świadków, a także korespondencji s-msowej i e-mailowej pomiędzy oskarżonym, a pokrzywdzonym doprowadziła do ustalenia przez Sąd prawidłowego stanu faktycznego.

Sąd I instancji przychylił się do argumentacji obrońcy oskarżonego i uniewinnił mojego klienta od zarzutu przywłaszczenia cudzego mienia.  

Prokuratura złożyła apelację od wyroku uniewinniającego, ponieważ nie zgodziła się z jego rozstrzygnięciem. W odpowiedzi na wniesioną apelację, została sporządzona replika. Na terminie rozprawy odwoławczej obrońca oskarżonego przedstawił odpowiednią argumentację prawną.

Ostatecznie Sąd II Instancji prawomocnym wyrokiem uznał mojego klienta za niewinnego zarzucanego mu czynu polegającego na przywłaszczenia cudzego mienia.

W mojej opinii profesjonalne podejście do tematu doprowadziło do korzystnego rozstrzygnięcia dla oskarżonego.